معنی کلمات محلی کرجی الف-ب-پ -ت-ث-ج-چ-ح-د-ه-خ

لغتنامه محلے گویش کرجی

بقلم‌ دکتر ایزدبین

الف

اُوتلِمبه : پُرآب

اُو :آب

اِشکمي : شکم

اندی: اینقدر

ب

بوگوتی:= گفتی

بوگو=:بگو

بوگوت:=گفت؛

بوگوتم:=گفتم؛

بوشو:= برو

بهل=:بذار

بکت=:افتاد

بیخ=:زیر

برار:= برادر

بوچوقان =:گردورو پوست بکن

بوپوسی=:پوسیده

بام بورون= :پارو

بام گردانه سینگ= :بام گردون،غلتک

بچسباند=:چسبوند

بالسکینه=:آرنج

بسره:= جمع شده،یخ زده

ببک:= بچه

پ

پس پسا=عقب عقب

پاتنین=مجمع چوبی

پاتوک=نوک پا

پاشره=زیرپا.لگدمال

پسبلک=چروکیده

پریزن=الک چوبی

پرتوکردن=انداختن به دوردست

پرپرک=نازک

پسین خانه=پستو

پل پل مینه=میدرخشه

پوت جوز=گردوی پوک

پنج یک=خمس.یک پنجم

پوزار=کفش

پیله دندان=آبسه

پیله کردن=اصرارکردن

پوندی=گوجه برغانی درشت ومخصوص که حاصل میوند زدنه

پیت میده=میچرخونه

پرپرشد=مرد

پیله وا=قسمتی ازباغهای برغان که بالادست رودخانه هست

پسوره=باغهایی که سایه هستن و زیربند(کوه بلند ندک تیز)قرارگرفته اند

پرنان=باغهای صاف و مسطح و پرمیوه

پیشان=باغهای دور از ده و پرمحصول
<خانم فهیم>

ت

تڪ زن = تو ذوق کسے زدن

تُکشِ دِمیستا = اصطلاحے فرهنگے که تازه عروس، نزد اقوام شوهرش، حرف نمیزد و زبانش میگرفت

تُڪ میلیجیڪ = لب غنچه شده

تُڪ نزن = لب نزن

تکیه = لم دادن، محل برپایے تعزیه

تکیه سپهسالار = نام یڪ روستا استان البرز

تَل = تلخ، تریاڪ

تل اُوخِره = زهرمار کردن

تِلاسڪ = قیلوله

تِلاشه = تراشهء چوب

تَلِ رَگِه = رگه اے مزهء تلخ داشتن

تَلِ زَغنبوت = تلخ زهر مار

تلخڪ (تلخه) = نوعے گیاه

تلکاسه = خوراکے که در شام غریبان خیرات میشود

تَلَمبار = تجمع کرم ابریشم ، هر گونه انباشته شدن

تَمارزُو = آرزو به دل مانده (تامارزو)

تمنه=سوزن بزرگ

تناس (تناز)= ناف ، فتق

تَنبال کیسه = کیسهء حمام

تُنبان = شلوار

تنقرڪ = ظرفے خمره اے شکل از جنس روے که در آن ماست درست میکنند

تُنُڪ = نازک، باریک، کم پشت

تَنِ لَش = بے خاصیت

تِنُو = شنا، آب تنے

توبره = کیسه اے که به سر چهارپا جلوے دهن آن میبندند و در آن جو و کاه ریخته میشود جهت خوردن آن

تودَریڪ = نام یڪ محل

تو دِلے = جنین گوسفند قبل از زاییده شدن، برهء تودلے

تو آرد = توت آرد شده ، آرتوت

توتَڪ = نان فتیر، دستے نان

تو دار = درخت توت

تو دار سانَڪ = قرآن خوانڪ ، توت برسانڪ ، آواز خوان درخت توت
تیز = فورے

تیزِ بُز = زبر و زرنگ

تیز لے = نوڪ تیز

تیلان = صاف و صوف

تیله = کوزهء شکسته

تیماج = نوعے چرم

ثابت = استوار

ث

ثروت = مال و دارائے

ثمره = میوه، نتیجه

ج

جُوال = گونے حمل گندم و جو

جُوال دوز = سوزن بزرگ دوختن سر جوال

جِوانِ گـُو = گاو جوان

جوان مرده (جوان بُمُرد)= کنایه از زرنگ و ناقلا

جوان مرگ شده = در سن جوانے مرده

جوان نـُمُرد = در جوانے نمرده، به شخصے که خیلے شیطونے میکنه گفته میشه

جوت = یوغ

جو جو = جوجه تیغے

جو جوق = جوانه

جودان = نوعے درخت

جودان چو = چوب درخت جودان که با آن چماق درست میشود

جور = مرتب

جوراب (گوراب) = روستایے دراستان البرز جاده چالوس

جُوِستان = روستایے دراستان البرز طالقان

جوشِن = داغ، در حال جوشیدن

جوشَن = زره

جوزِ قند = نوعے شیرینے

جوز گَلیڪ = نام یڪ محل
جلو دار = پیشتاز

جُم = تکان

جَم = جمع

جَمام = تازه کار ، کار نکرده با عضالت خشڪ

جُمانه = جو دو سر

جَمبیلڪ = انبان کوچڪ

جمع و جورش کن = تمامش کن، جمع بندے کن

جَمورے = جمع و جور کردن خانه ، جمع آورے

جِناس = کِتف

جَنجال = وسیلهء خرمن کوبی، هیاهو

جِندر بِندر = پاره پوره ، شندر وندر

جنسڪ = ناقلا

جنسینگ = ودرز کردن

جِن کَلّه = سرے با موهاے نامرتب

جنگلے سیب = سیب وحشی، خوژ

جواَر کَش = بکش بالا

جواَر مَلِه = محلهء بالایے

جز جگر = نوعے نفرین است

جُز حلقه = گردوے بزرگ مخصوص گردو بازے ، جز ارغه

جُزِ دار = درخت گردو

جُز رون = کسے که گردو را از درخت میکند

جز رونے = عملیات کندن گردو از درخت

جزق = نوعے بازی

جِزغاله = سوخته

جزڪ خدا = نوعے سبزے کوهے که تهش مثل سیب فرنگے است

جِزکه کَلّه = کسے که موهاے بلند و مجعد دارد، هیپی

جُز گلو = منطقه اے که درخت گردو زیاد هست

جز گولڪ = کوه روبروے بیلقان
جِزِلاغ (جزک) (جزداغ)= دنبه سرخ شده و روغن گرفته شده

جِزِلَڪ = سوخته شده در اثر سرماے زیاد

جُز لنگه = گونے گردو

جِزِلیڪ = سوخته، جزغاله شده در اثر آتش

جاکَن = ریشه کن

جام = کاسهء بلورے

جامَڪ (جومک)= کاسهء کوچڪ از جنس روے یا مس

جام وجوت = ابزار یا وسیله اے که براے شخم زدن زمین به گردن گاو مے انداختند

جدال = دعوا

جَدّه = مادر بزرگ

جان بَگیت = جان گرفت

جان بِه سَر کُردن = اذیت کردن زیاد

جانِت دَرشِه = بمیرے

جانت در شُو = مُردے

جان در عذاب = بد قلق

جان دَکِت = جان گرفت

جان هادا = جان داد

جانَزَن بُمُرد = کنایه از دخترے که ناکام بمیرد، جوان ناکام

جان سَر وایَشت = کسے که نمیتواند بمیرد

جا = رختخواب

جا بَنگے یِه = رختخواب پهنه

جا بَنگِن = رختخواب پهن کن

جا بِنے = جبران تحفه (تحفه اے که در ظرف خالے شدهء هدیه یا سوغاتے قرار داده و آن ظرف را پس میدهند)، کاسه هم کاسه

جو عَنلَق = درب و داغون

جوق = جوب

جوقِ حاجی = نهر حاج میرزا آقاسی

جُک = لطیفه

جُوکار = کشاورز

جول = گود

جولان = تاخت و تاز

جولان بدا = شیطانی کرد، هر کاری که دوست داشت انجام داد

جولان ندین = این ور و اونور بیخودی نروید

جوله = سد

جُو نان = نان جو

جَوُونه = جوانه

جَهوِه = جعبه

جَیب = گریبان

جیب = جیب لباس

جیبیر = نوعی حیوان حلال گوشت

جیتِرنا = پایین تر بگذار

جیجک = جوجه مرغ

جیر = پایین

جیرا بالا = زیر و رو

جیر اُفتا = افتاد زمین

جِیران = آهو

جیرایی = پایین، سرپائینی

جیر بِدا = پایین داد، خورد

جُوال = گونے حمل گندم و جو

جُوال دوز = سوزن بزرگ دوختن سر جوال

جِوانِ گـُو = گاو جوان

جوان مرده (جوان بُمُرد)= کنایه از زرنگ و ناقلا

جوان مرگ شده = در سن جوانے مرده

جوان نـُمُرد = در جوانے نمرده، به شخصے که خیلے شیطونے میکنه گفته میشه

جوت = یوغ

جو جو = جوجه تیغے

جو جوق = جوانه

جودان = نوعے درخت

جودان چو = چوب درخت جودان که با آن چماق درست میشود

جور = مرتب

جوراب (گوراب) = روستایے دراستان البرز جاده چالوس

جُوِستان = روستایے دراستان البرز طالقان

جوشِن = داغ، در حال جوشیدن

جوشَن = زره

جوزِ قند = نوعے شیرینے

جوز گَلیڪ = نام یڪ محل

چ

چلیک = ظرف حلبی

چَم = پیچ، خم

چُماق = چوب دعوا

چُمباتمه = چار زانو نشستن

چَمبرک (چمبلک)= دو زانو نشستن

چَمبرک بزی یه (چنبرک بزیه)= چمبره زده

چَمبل (چنبل)= حلقهء چوبی وسیله ای برای بار کردن چارپا که طناب از توش رد میکنند. قلّاب

چَمبیل (چمبل)(چمبر) = کج و موج دار

چمبیلی چاقو = چاقوی خمیده و انحنادار

چَمچه = مالقه بزرگ چوبی

چَمچه لیسک = نوزاد قورباغه در حالت دوزیستی

چمک = انگل

چَمِ کفتر خان = نام یک محل در سر جوب

چَموش = نا اهل و ناقلا، رام نشده

چموش = نوعی کفش لاستیکی

چِشته خور = متوقع، بد عادت، پر رو

چِشمِتِ بنازم = قربان چشمت برم

چغاله = بادام ، زرآلو و گوجه درختی نارس

چِفت = جفت شده، محکم

چِفتک = قفل در

چَقَر = چروکیده، پوست سفت شده

چَک = ساق پا

چِک چِک = چکه کردن

چَک دَگِردی = پا پیچ خورد، از پیچ گذشت و ازدید محو شد

چکر = پژمرده

چَکِ سَری = کشیدن جوراب روی شلوار

چَکِ شِه هاماس = پاشو بگیر

چَک کَشیه = کوک های نامرتب زده

چَکمه = پاپوش بلند

چَکَن = چانه
دکتر بهمن ایزدبین

چاپچی = خالی بند

چاپی = خالی بند

چاتمِه = نوعی چیدن تفنگها در اردوگاه

چاتو = طناب افسار گوساله

چاچول = حُقّه

چاچول باز = حقه باز

چاخان = دروغ

چادر شب = پارچه ای چهار گوش که در آن رختخواب را بسته بندی میکنند

چاران = نام یک روستای استان البرز

چار پا = اسب، خر، قاطر و امثالهم

چار چار = چهار روز پایان چله بزرگ و چهار روز آغاز چله کوچک زمستان (از 6 بهمن ماه تا 14بهمن ماه)

چار چِشی = زل زدن ، چهار چشمی

چارچَنگولی = چهار دست و پا

چارخال = مَشک دامداران برای گرفتن کره و دوغ از شیر با حرکت دادن به جلو و عقب ، چالخا

چار زانو = نوعی نشستن

چار ستون = اسکلت بندی

چارسو = چهار طرف

ح

حق حقِک:مرغ حق

حصار: دیوار ومحل نگهدادی دام

حاتم بخشی:بخشنده

حَپِه چَر:حبه کردن و حیف ومیل کردن انگور

حاشا:انکار

حُناق:دردگلووگاهی اوقات کنایه از خفه شدن(نوعی فحش)

حِمام:حمام

حَشَری:هوسران

حَسام:.کاردک

حاتَم: بخشنده

حِرمان = غم، غصّه

حُرمت = آبرو

حُرمِنا = حمله

حروک = محل چرا

حسنَکدر = نام یک روستااستان البرز

حَشم = شوکت ، مال ، چهارپای اهلی مثل گوسفند

حشم دار = مال دار ، گله دار ، صاحب شوکت زیاد

حشوش = بهانه گیر

حصار = دیواره

حصارک = محل نگهداری دام

حصیر = نی نازک خشک شده

حُق = آروق ، اُغ

حُقّه = کلک، نارو، قسمتی در سرِ بافور
حَقّی = حقّاً

حُکماً = حتماً

حَلّاج = پنبه زن

حلق آویز = دار زدن

حُلقوم = گلو، گرهء موقت

حاج مُمَیِزی = نوعی دارو

حاج فیروز = عمو نوروز

حال به حالی = دمدمی مزاج

حال و حوش = دور و ور

حالیش نی = متوجه نیست

حامله = آبستن

حَب = قرص

حَپَک = حبهء انگور

حَپَک چَر = انگور دانه دانه

حِجله = اتاق آراستهء عروس و داماد

حَچَل هَف = بی سروته ، هشل هف

حدَقه = قاب چشم

حراجی = ارزانسرا

حرام لقمه = نمک نشناس

حرامی = راه زن، دزد سر گردنه

حربا = سمندر

حَرّک = آزادی کم، وقتی طناب افسار چارپا راکمی بلندترمیکنند تا کمی آزادی بیشترداشته باشند برای چریدن

د

دشتبان = مراقب کشتزار

دشت خورشید = باغی بالاتر از آسارا

دَشتِه = نام کوهی که در شرق کرج بالای کلاک قرار دارد .

دِشگِه سِلی = محلی در سرودار

دِشُو = دوشاب، شیرهء توت

دغدغه = تشویش

دَغَل = حیله گر

دَغَلی = تقلّب، نادرستی

دفینه = زیر خاکی

دِق = مرگ ناگهانی

دِقِرآن = با فشار پر کن ، بچپان

دِق مرگ = مردن از اندوه زیاد، سکته

دقور = بخور، لب و لوب

دَکِت = افتاد

دَکش وَکش = کشمکش

دِکوتاندن = پُر کردن

دَکِه = مغازهء کوچک

دَگِدی = برگشت

دَگرداندن = چرخاندن، برگردانیدن

دَگردی = یه ور شد ، برگشت

دَگردی یَن = برگشتن ، برگشتند

دُگمِه = تکمه

دَگَنَک = چوبی که مال در مکتب خانه بچه ها را با آن فلک می کرد.

دَگ وَجی = دهن به دهن شدن

دَگِه = گوشه

دِگیتن = گرفتن ، پرکردن چیزی در ظرف

دَل = دله

دِل آشوب = مضطرب ، حالت تهوّع

دَلّاک = کارگر حمام

دَس بِرار = ساقدوش داماد

دَس بِلاله = کورمال

دَسبَند = النگو

دستار = پارچه ای که به دور سر پیچند

دست بِنگایه = سر به سر گذاشته، دست انداخته

دست بَنگِستن = دست انداختن

دَست به جیر = دستِ کم ، دستِ پایین

دَست پاچِه = هول

دِس پوژ= فشردن ، پتاندن

دَس پیچ = نوعی ماهی

دَستِ چوو = عصا

دَستَک = دست زدن، چوب راست که روی تیرهای اصلی بام قرار می دادند

دَستک دُنبک = ادوات فریب

دست لاپه = سرگین

دَستَنبو = میوه ای جالیزی

دست نیج = محتاج

دستی نان = نوعی نان گرد محلی، توتک

دَس خووآر = ساقدوش عروس

دَس خوش = انعام

دَس دَس = معطل کردن

دَس دلواز = بخشنده

دِسقاله = نوعی داس

دِسمال = دستمال، روسری

دِسَنگَل = هول دادن

دادو = فضول

دار = درخت

دارتوکانَک = دارکوب

دار لِنگ = لنگ دراز

دار موش = سنجاب

داسه = نوعی گیاه شبیه سنبل

داغارچوو = نیم خشک

داغ داغان = نوعی گیاه

دال = نوعی عقاب

دالان = سرسرا

دال بُر = نوعی برش

دال چَر = غارت

دام بشته بو(با) = دام گذاشته بود

دان = دانه، سهم شیر چوپان

دان بریته بو(با) = دانه ریخته بود، کنایه از تله گذاشتن

دانک چین = دیزی کوچک

داهان = دهان

داهولک = نوعی گیاه خوراکی

دایسان = قبل، چند دقیقه پیش

دای قِزی = دختردایی

دای قُلی = پسردایی

دایِمَندی = دائما

دایه = زنی که به بچهء دیگری شیربدهد

دُب = خودخواه

دَرزَن و تا = سوزن و نخ

دَرشِه – دَر شد = فرار کرد

دِرشِم = علامت گذاشتن روی گوش حیوانات اهلی

دَرشو = برو بیرون

دَرَفش = پرچم

دَر قلباب = وسیلهء در زدن

دَرگا = بیرون

دِرگادیِم = سمت بیرون

دَرگاهی = بین دودرب

در لوشه = ناراحت

دُرنا = نام نوعی پرنده

دُرِنا (دُرِنه)= ساندویچ، لقمهء نان کوچک

دِرنَس = نام یک محل

دَرِنگا = آویزان کرد

در نو = آبشار کوچک

دروا = بیرون، باز

دروار = نام یک محل ، درهء سرگردان

دُروان = نام یک روستا استان البرز

درود = سالم

دِرُور = در بیار

دَر وِسیه = درهء روستای وسیه

دِرِوُش = برنج کم جوشیده

دَروی = نام یک محل

دَریت وَریت = به هم ریخته

دِریجه = دربچه، سوراخ هواکش سقف

دَرینگَنا = شادباش داماد ، درنگنان ، پول اندازان

دَری وَری = حرف بیخود

دُزدِ بند = نام یک محل

دَس = دست

ه

هوشتِک:سوت

هاشاند:تکان داد(بیشتربرای میوه ها به کاربرده میشه)

هاچینا:اون ور

هِچینا:این ور

هاگیر:بگیر
<خانم فهیم>

خ

خُجیر:خوب

خَجِرِه:ابزاری نوک تیزبرای قطع درختان

خرچِنگال:خرچنگ

خَرِک:هسته میوه ها

خَزِه:گیاهان چسبنده وبه هم تنیده

خِز:ماسه

خیک:شکم

خاک او:اولین آبیاری بهاری

خامور:خام.بوی خامی دادن

خُلِه دیم:پشت ورو.برعکس

خِرتِناق:زیرگلو

خوار:خواهر

خیکِنبه:شمو.شکم بزرگ

خُلِه ور:سوراخی کنارتنور که هوا روبه آتش میرسونههواکش تنور

خُلِم: آتشی که به خاکستر تبدیل شده و کمی گرما دارد

خو:خواب

خولی:رذل.کنایه از خولی ازلشکرشام است

خشکه توت:توت خشک

خزه لات:باغی پرازدرختان بلند و سایه

خاک کوپا:تل خاک

خرتوسِنی:سوسک باغی بدبو

خِرِفت:کودن

خرسرگین:پهن الاغ

خرغلط:غلتیدن رو زمین

خُنِکا:صبح زود

خل وضع:شیرین عقل

خرگردن:گردن کلفت

خرکله:کله گنده

خُرناس:خروپف

خردره:دره ای دربالای روستای برغان که درقدیم روستاهای بالادست ماننددروان.سنج.بریانچال و خوارس وقتی برای خرید می آمدن برغان الاغهای خودرادرآن دره می بستند

خُجیر:خوب

خَجِرِه:ابزاری نوک تیزبرای قطع درختان

خرچِنگال:خرچنگ

خَرِک:هسته میوه ها

خَزِه:گیاهان چسبنده وبه هم تنیده

خِز:ماسه

خیک:شکم

خاک او:اولین آبیاری بهاری

خامور:خام.بوی خامی دادن

خُلِه دیم:پشت ورو.برعکس

خِرتِناق:زیرگلو

خوار:خواهر

خیکِنبه:شمو.شکم بزرگ

خُلِه ور:سوراخی کنارتنور که

هوا روبه آتش میرسونه. هواکش تنور

خُلِم: آتشی که به خاکستر تبدیل شده و کمی گرما دارد

خودمانی شین = مالِ خودمان است

خِوتّیکا = رختخواب ، خوابیدنکی

خونِ کَهار = نام قله ای در ورزن

خونین و مالین = غرق در خون

خونه سَر زاما = داماد سر خانه

خُو = خواب

خووآر = خواهر

خووارزا = خواهرزاده

خوواینه = کاه نیمکوب

خُو دَرِه = خواب هست

خُوم بَگیت = خوابم گرفت

خودمونی نون خودمونی الک = کنایه از اینکه عروس یا داماد غریبه نمیگیریم

خُو هاکِتیِه = خواب مونده

خور = نام یک روستا

خُورد = ریز ریز

خُورده پا = کم سرمایه

خُورده فروش = دست فروش

خورناس = خر و پف

خوس = خیس کردن، خمیر کردن

خوشاب = شیرهء انگور

خوش خط و خال = خوش ظاهر

خوش خوشان = خوشحال

خوش رکاب = اسب رهوار

خوش قدم = مبارک

خوشه چین = جمع کنندهء خوشه ها

خوک = گراز اهلی

خُلدِمین = وارونه- در مثَل کتی را که پشت و رو پوشیده باشند گویند، بدین معنی که درون زیبا و
نمای بیرونی نازیبا دارد- پشت و روتخلص جناب آقای ذبیح اهلل زرندی

خُلِ دیم = وارونه، برعکس

خُلّر = نوعی گیاه

خَلع = برکنار

خَلَف = سر به راه ، جانشین ، فرزند

خُلوَر = آتش مخلوط با خاکستر

خُلِ وضع = نیمه دیوانه، نابسامان

خلیلی = یک نوع انگور

خَم = پیچ

خُم = کوزهء بزرگ

خُمار = حالت رنج پس از نشئگی

خُمره = کوزهء سفالی بزرگ

خَمیازه = دهن دره

خَمیرگیر = کارگر نانوایی

خمیره = درون مایه، ذات وجودی

خنازیل = نوعی بیماری، سرطان

خَنّاس = چاه کن، حیله گر

خنده زنَک = مورد تمسخر واقع شدن

خِنزیر = خوک نر

خُنَک = سرد

خُنُکا = هنگامهء خنک روز

خُنَکِ اُو = آب سرد

خِنگ (خنگول) = کند ذهن، کودن

خُوآرس = نام یک روستا استان البرز(به روایت استادجعفرکوهزاد :خوار=خواهر+آس=خورشید در مجموع به معنای خواهر خورشید)

خَرِ مَردِ رِند = کلاهبردار-کسی که فکر میکند خیلی زرنگ است

خَرمَن پا = نگهبان خرمن

خَرمَن گاه = جای خرمن

خَرِ مُهره = مهرهء بزرگ

خُرناس = خر و پف بلند

خرند = سنگچین و حیاط

خُرَند = هم کُفو ، جور

خَروار = معادل 300 کیلو

خروسک = گرفتگی گلو

خِریشه = تکه کردن قسمتی از پارچه

خِز = ماسه درشت ، شن

خَز = ضایع

خَزاب = مخلوط حنا

خَزان = پاییز

خِزخِزک = سرسره

خِزِش = خزیدن

خِزِلات = کناره ای ماسه ای ، ساحل شنی

خِزِلک = بوی سوختگی

خِزمال = شستشو با ماسه

خُزِنکِلا = نام یک روستا استان البرز

خَزینه = حوضچهء آب گرم حمام

خَزه = سبزهء چسبان

خُس = دراز کشیدن ، پهن کردن

لغتنامهء محلی البرز

خُچیره = روستایی در طالقان

خِدا بدارَت = خُدا نگه دارت باد

خِدِر = چاق

خَدشه = ایراد،اک ، خراش

خَدَنگ = نوعی خزندهء مار خور، بزمجه

خَرّات = نجار چوب تراش ، خراط

خَرِپا = پا گنده

خِرتِناق = گلو، خرخره

خَرتوسِنی = سوسک کوهی

خَر تیزه = محلی در روستای سپهسالار

خرجِ بار = شیر بها

خَر چُسونه = حشره ای بد بو ، خر چسونه

خَرچنگال = خرچنگ

خَر خاکی = نوعی حشره

خَر خیک = شکم گنده

خِرسَک = نوعی فرش ضخیم و سنگین

خِرسِ کُتِه = توله خرس

خاتون = بانو

خاخُل = بند زدن

خاخُلی = بند زده

خار = تیغ

خارخاسَک = تیغ و خس

خاطرخواه = عاشق

خاک اُو = اولین آبیاری در بهار

خاک باد = همه چیز باخته

خاک بر سری = کار بد

خاک خوره = لودر

خاکروبه = آشغال

خاک کوپّا = تل خاک

خاک سر کوپّا = تل خاکستر

خاکِ شیر = گیاهی دارویی ، خاکشی

خاک عالم سرِتی میان = خاک عالم بر سرت

دکتر بهمن ایزدبین

خانم فهیم

@baraghanrostayekohan

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.